Ένας μικρός κόλπος, ένας χείμαρρος που εκβάλλει σε αυτόν, εξακόσια μέτρα παραλίας με ψιλή “χρυσή” άμμο, πυκνές συστάδες από κέδρους, πουρνάρια και αλμυρίκια, δυνατοί άνεμοι και μεγάλα κύματα, όλα αυτά συνθέτουν το Λαγκούβαρδο, μια μαγική τοποθεσία στη δυτική ακτή της Μεσσηνίας, που μπορεί παλιότερα να τον γνώριζαν μόνο οι ντόπιοι και οι λιγοστοί επισκέπτες, όμως πλέον είναι ξακουστός σε όλη την Ελλάδα, ως ένα από τα πιο hot σημεία του Ιονίου Πελάγους για την πρακτική της κυματοδρομίας, δηλαδή του surf. Στο σημερινό κείμενο, θα σας “ξεναγήσω” σε αυτή την τόσο ιδιαίτερη πλαζ, θα αναφερθούμε στο surf με τη βοήθεια του ντόπιου ναυαγοσώστη και surfer, Διονύση Μητρόπουλου, θα απολαύσουμε εκπληκτικές φωτογραφίες κυρίως από τη θαυματουργή κάμερα του επίσης ντόπιου Φώτη Κατσίβελα και θα ολοκληρώσουμε το “τρίπτυχο” με την “επίσκεψή” μας στο γειτονικό Μάραθο και τη νήσο Πρώτη.

Ας ξεκινήσουμε με τη γεωγραφική τοποθέτηση. Ο Λαγκούβαρδος βρίσκεται, όπως είπαμε, στη δυτική ακτή της Μεσσηνίας και υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Τριφυλίας. Η θέση του είναι ανάμεσα στα Φιλιατρά (7 χλμ) και τη Μαραθόπολη (3 χλμ), περίπου 275 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Αθήνας. Για να μην μπερδεύεστε, όταν λέμε Λαγκούβαρδος, αναφερόμαστε πρώτον στο χείμαρρο, δεύτερον στον οικισμό και τρίτον στην παραλία. Ο οικισμός βρίσκεται πάνω από την παραλία, ο δε χείμαρρος εκβάλλει στο βόρειο μέρος της παραλίας, ενώ λίγο πιο πέρα, στο βόρειο άκρο του κόλπου, υπάρχει η εκκλησία του Αγιαννάκη. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 με το όνομα Λαγκούβαρδος, το 1956 μετονομάστηκε σε Κρυσταλλοπηγή, όμως το 1961 καταργήθηκε. Η ονομασία Κρυσταλλοπηγή γρήγορα ξεχάστηκε και έτσι επανήλθε το Λαγκούβαρδος.